هر کسی که به دنیای بلاک چین ها و رمز ارزها علاقه‌مند است، می‌داند که اخیرا عرصه ارزهای دیجیتال، ضربه بزرگی را متحمل شده است. به شکلی که در چند روز اخیر قیمت رمزارزها بشدت کاهش یافته و از ارزش آن‌ها میلیون‌ها دلار کم شده است.

نکته جالب این است که حتی با وجود کاهش ارزش ارزهای دیجیتال، شرکت‌های بزرگ سراسر جهان، در حال سرمایه‌گذاری بر تکنولوژی‌های وابسته به ارزهای دیجیتال بوده و به دنبال راهی برای انتقال اطلاعات از طریق بلاک‌‌چین‌ها بدون واسطه می‌گردند.اگر به سرگذشت ایجاد و گسترش بلاک‌‌چین نگاهی بیندازیم، اولین استفاده از آن برای رمزارز بیت کوین بود. از مزایای بیت کوین به موارد زیر می توان اشاره کرد:

همه مردم به ان دسترسی دارند.

به راحتی در سرتاسر شبکه اینترنت جابجا می شود.

 

از معایب این رمزارز می‌توان به در دسترس بودن اطلاعات انتقال برای همه کاربران اینترنت اشاره کرد. فقط کمی تلاش برای یافتن هویت افراد لازم است تا کاربر بفهمد این بیت‌کوین توسط چه کسی و برای چه هدفی جابه‌جا شده است و این برای یک شرکت بزرگ، خطرناک است. زیرا شرکت‌های بزرگ به دنبال محافظت از اطلاعات مشتریان خود هستند و عدم درز اطلاعات برای آن‌ها یک امر مهم و ضروری است.این شرکت‌ها، سراغ شرکت‌های کوچک‌تری می‌روند که تخصص آن‌ها در ساخت بلاک‌‌چین‌های خصوصی است و به شرکت‌های بزرگ این اجازه را می‌دهند که بدون درز اطلاعات محرمانه، پول و اطلاعاتِ انتقال را با استفاده از چند لجر و بدون واسطه، از جایی به جای دیگر انتقال دهند.

تفاوت اصلی میان بلاک‌ چین‌های خصوصی، که شرکت‌های بزرگ بطور مداوم از آن‌ها استفاده می‌کنند، با بلاک‌چین‌های عمومی در نوع منبع اعتماد آن‌هاست.

 

در بلاک‌چین‌های عمومی مانند بیت‌کوین و اتریوم، منبع اعتماد از دو فاکتور به وجود می‌آید، ریاضیات و الکتریسیته. عیب این روش این است که چون شما دارید به منابع خارجی ریاضیات و الکتریسیته اعتماد می‌کنید، اطلاعات نقل و انتقالات می‌تواند به راحتی در اختیار افراد دیگر قرار بگیرد.در یک شرکت، تعداد افرادی که نیاز دارند به اطلاعات موجود در بلاک‌چین‌ها دسترسی داشته باشند، نسبت به همه کاربران اینترنت در جهان بسیار کم‌تر است و به همین دلیل است که به بلاک چین استفاده شده در این شرکت‌ها، مجموعه قابل اعتماد «Trusted Setup» یا مجموعه مخصوص دعوت‌شدگان «Invitation Only Setup» نیز می‌گویند و اصولا به همین علت است که که معمولا با عنوان  بلاک‌چین‌های خصوصی یا مجاز «Permissioned Blockchains» از آن‌ها یاد می‌شود.

شرکت های بزرگ چگونه از بلاک چین استفاده می کنند؟

بلاک‌چین‌های خصوصی و بلاک‌چین‌های عمومی، در مقابل یکدیگر نیستند و شرکت‌ها می‌توانند درصدهای مختلفی از حریم شخصی را براساس هویت و هدفی که دارد، برای مشتری های خود بوجود بیاورند.دلیل این که شرکت‌های بزرگ در حال حاضر تمایل به استفاده از بلاک‌ چین‌های خصوصی دارند این است که آن‌ها درحال یادگیری روش‌های انتقال اطلاعات با استفاده از بلاک‌ چین‌های عمومی هستند که اطلاعات محرمانه کاربران را نیز محافظت می‌کند و نگرانی ها را به حداقل می‌رساند.

حتی با این که بلاک چین‌های عمومی مانند بیت‌کوین در ابتدا استفاده ای اقتصادی داشتند، استفاده ای که امروزه از آن ها می‌شود، کاملا متفاوت است. با وجود افزایش روز‌افزون تعداد شرکت‌هایی که از رمزارزها در زمینه های مختلف استفاده می‌کنند، تعداد راه‌های استفاده از بلاک‌ چین‌ها برای انجام کارهای مختلف هم بیشتر می‌شود.

 

در ادامه به معرفی دو شرکت که از بلاک ‌چین در روند تولید خود استفاده می‌کنند می‌پردازیم.

Bumblebee Tuna:

بلاک‌ چین در واقع چیزی جز اثباتی بر انتقال اطلاعات و کالاها از جایی به جای دیگر نیست. شرکت‌هایی مانند بامبل‌بی تونا «Bumblebee Tuna» تلاش‌های زیادی برای اثبات کیفیت ماهی تن‌های خود کرده است تا با استفاده از بلاک‌ چین‌ها به مشتریان نشان دهد که چیزی که می‌خورند، به سختی و با تلاش‌های بسیار ماهیگیران صید می‌شود.شرکت بامبل‌بی تونا متوجه شد برای این که این ماهی‌های با کیفیتی تولید کند، نیاز به وقت و هزینه زیادی دارد و برای تامین این هزینه، تصمیم گرفت به مشتری هزینه و وقت صرف شده را برای صید ماهی تن نشان دهد تا دلیل قیمت بالا رو به مشتری‌ها نشان دهد. آن‌ها شروع به جمع‌آوری اطلاعاتی کردند که این مسئله را به وضوع به مشتری نشان می‌دهد. نتیجه این تلاش‌ها، کسب اعتماد مشتریان بود.

بابمبل‌بی تونا یک شرکت فناوری اطلاعات نیست. کاری که آن‌ها کردند، نشان دادن روند صید ماهی، از زمان صید تا بسته‌بندی و توزیع بر پلتفرمی عمومی بود. این امر باعث ‌شد که مشتری از تمامی مراحل تولید باخبر باشد. در هنگام ایجاد خطا، دلیل بروز مشکل برای تولید کننده کاملا مشخص است و یافتن راه حل وقت و هزینه کم‌تری برای تولیدکننده خواهد داشت.

Golden State Food:

یکی از مثال‌های دیگر استفاده از بلاک‌ چین در کسب‌وکار، شرکت غذایی Golden State Foods است. آن‌ها برای بزرگ‌ترین رستوران های زنجیره‌ای در جهان مانند مک دونالدز، مواد اولیه تامین می‌کنند. کاری که آن‌ها کردند، به اشتراک‌گذاری پروسه تبدیل گوشت به همبرگر در پلتفرم‌های عمومی است.آن‌ها همه چیزی که در روند تولید اتفاق می‌افتد را به مشتری نشان می‌دهند. مثلا همه جعبه‌هایی که همبرگر‌ها در آن قرار می‌گیرند، دارای دماسنج و چیپ‌‌هایی هستند که اطلاعات را با سرعت بالا به سرورهای اصلی انتقال می‌دهد. تمامی اطلاعات ویرایش شده و از طریق بلاک‌ چین در اختیار عموم قرار می‌گیرد و آن‌ها می‌توانند موارد مختلفی مانند دما ومکان جعبه را به صورت زنده مشاهده کنند.

نکته مهم این است که وقتی شرکت‌های بزرگ می‌خواهند برای کیفیت بالاتر و ویژگی‌های خاصی چون یخ نزدن گوشت، پول بیشتری بگیرند، می‌توانند با استفاده از تکنولوژی بلاک‌ چین، این امر را اثبات کنند. به عبارتی دیگر، وقتی این اطلاعات بر پلتفرم عمومی به نمایش گذاشته می‌شود، درواقع برای یخ نزدن گوشت دیگر لازم نیست به مک دونالدز یا گلدن استیت فودز اعتماد کنیم و اعتماد به اطلاعاتی که بلاک‌چین به اشتراک می‌گذارد، کافی است.یکی از جنبه‌های مثبت استفاده از بلاک چین در صنعت، ایجاد یک روش جدید برای صحبت و بحث در مورد این تکنولوژی است. تعیین ارزش رمز ارزها و صحبت در مورد چگونگی انتقال آن با استفاده از بلاک‌ چین، سخت است. این فناوری به ما اجازه می‌دهد که چیزی که قرار است در دست یا در دهانمان قرار بگیرد را ردیابی کنیم.

میزان تاثیر بلاک‌ چین بر صنعت:

برای این که درک کافی از چگونگی تاثیر این تکنولوژی بر زندگی را به دست آوریم، باید به عقب برگردیم و ببینیم تا چه اندازه حذف واسطه‌های مختلف، می‌تواند سرعت تولید را افزایش و هزینه‌ها را کاهش دهد. در این صورت است که تاثیر فوق‌العاده بلاک چین را بر تولید خواهیم دید.همانطور که با گذر زمان شرکت‌های بزرگ از بلاک‌چین‌ها برای مصارف مختلف استفاده می‌کنند، با بررسی دقیق آن‌ها می‌توان با بلاک‌ چین‌های عمومی همچون بیت کوین و اتریوم نیز کارهای مشابه را با روش‌های جدید برای حفاظت از هویت و اطلاعات محرمانه کاربران، انجام داد.