پول مجازی چیست؟

پول مجازی نوعی پول دیجیتال کنترل نشده است که تنها به صورت الکترونیکی در دسترس است. این پول تنها از طریق نرم افزارهای مشخص، اپلیکیشن‌های موبایل یا کامپیوتر و یا از طریق کیف پول‌های خاص الکترونیکی قابل ذخیره و انتقال است. این انتقال‌ها با استفاده از اینترنت و از طریق شبکه‌هایی با امنیت بالا انجام می‌شوند. پول مجازی به نحوی زیرمجموعه‌ی گروه پول‌های دیجیتال شمرده می‌شود که خود شامل رمزارزهایی است که در شبکه‌های بلاک چین قرار دارند.

نکات اصلی درباره پول‌های مجازی:

  • پولی است که درون شبکه‌های بلاک چین نگهداری می‌شود. این شبکه توسط یک مقام بانک داری مرکزی کنترل نمی‌شود.
  • با پول دیجیتال متفاوت است؛ زیرا پول دیجیتال پولی است که توسط یک بانک به فرم دیجیتال تبدیل شده است.
  • کنترل نشده است و در نتیجه تغییرات قیمت شدیدی را تجربه می‌کند. دلیل این تغییرات شدید این است که تنها معیار قیمت گذاری پول‌های مجازی احساسات مشتریان است.

مفهوم پول مجازی:

پول مجازی می‌تواند به عنوان یک نمایش الکترونیکی از ارزش پولی تعریف شود که می‌تواند توسط سازمان‌های خصوصی، توسعه دهندگان و بنیاد‌های مالی ایجاد، مدیریت و کنترل شود. چنین پول‌های مجازی ممکن است به صورت توکن نمایش داده شوند و ممکن است بدون معادل فیزیکی قانونی به صورت کنترل نشده باقی بمانند.

برخلاف پول معمولی، این پول‌های مجازی به یک سیستم اعتماد متکی است و ممکن است توسط یک بانک مرکزی یا دیگر مقامات مسئول بانکی ایجاد نشده باشد. چنین پول هایی ارزش خود را بر اساس مکانیزم پایه شان به دست می آورند. به عنوان مثال رمزارز ها به داده کاوی متکی هستند یا پول‌های معمولی به دارایی‌های واقعی تکیه می‌کنند. هر کسی که قیمت رمزارزها را تحت نظر داشته باشد متوجه اثر الاکلنگی خرید و فروش‌های روانشناختی می شود.

اصطلاح پول مجازی برای اولین بار حدود سال ۲۰۱۲ استفاده شد. زمانی که طبق گفته‌ی بیت کوین نیوز، بانک مرکزی اروپا (European Central Bank, ECB) پول‌های مجازی را به عنوان نوعی از “پول دیجیتال در محیطی کنترل نشده” توصیف کرد که توسعه دهندگانش آنها را ایجاد می‌کنند و توسعه می‌دهند و به عنوان روش پرداخت در میان اعضای انجمن‌های مجازی خاصی مورد استفاده قرار می‌دهند.

در کنار استفاده‌ی افراد معمولی، پول‌های مجازی همینطور می‌توانند استفاده‌هایی محدود هم داشته باشند و ممکن است در میان اعضای یک جامعه ی آنلاین خاص یا گروه‌های مجازی که در شبکه‌های خاصی و به صورت آنلاین به انتقال پول می پردازند استفاده شوند. پول‌های مجازی معمولا برای پرداخت‌های شخص-به-شخص استفاده می شوند و در حال پیدا کردن جایگاه خود در خرید و فروش کالا و خدمات هستند.

تفاوت میان پول های دیجیتال، مجازی و رمزارزها؟

خودش شامل رمزارزهاست. پول دیجیتال در مقایسه با پول‌های مجازی گروه بزرگ تری را دربر می گیرد که نشان دهنده‌ی دارایی‌ها در فرم دیجیتال است.

پول دیجیتال می‌تواند کنترل شده یا کنترل نشده باشد. در نوع کنترل شده پول دیجیتال می‌تواند به یک ارز مستقل تخصیص داده شده باشد، یعنی بانک مرکزی یک کشور می‌تواند فرم دیجیتال اسکناس‌های ارز رسمی خود را ایجاد کند. در حالی که پول مجازی می‌تواند معمولا کنترل نشده باشد و زیرمجموعه‌ای از پول دیجیتال محسوب شود.

رمزارزها مانند بیت کوین و اتریوم به عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه پول‌های مجازی شمرده می شوند. رمزارزها از تکنولوژی رمزنگاری برای امن نگه داشتن نقل و انتقالات پولی استفاده می‌کنند. این رمزها همینطور به کنترل ایجاد واحدهای پولی جدید هم کمک می کنند. چنین رمزارز هایی امروزه وجود دارند و در شبکه های بلاک چین خاصی برای عموم مردم باز هستند معامله می شوند. هر کسی می تواند به این شبکه متصل شود و با رمزارزها انتقال پول انجام دهد.

 

اصطلاحات مرتبط:

پول دیجیتال: پول دیجیتال فرم‌های مختلفی دارد و فرایند انتقال پول سریع‌تر و ارزان‌تری به شما ارائه می‌دهد.

بیت کوین: یک پول دیجیتال یا پول مجازی است که در سال ۲۰۰۹ ساخته شد و از تکنولوژی شخص-به-شخص برای پرداخت های آنی استفاده می کند. بیت کوین از قوانینی که شخص مرموزی به نام ساتوشی ناکاموتو روی یک اوراق سفید نوشته است پیروی می کند. هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو هنوز مشخص نشده است.  

پول دیجیتال بانک مرکزی: پول مجازی بانک مرکزی فرم دیجیتال اسکناس‌های ارز رسمی هر کشور است که بانک مرکزی هر کشور آن را کنترل می‌کند.

ساتوشی ناکاموتو کیست: این نام برای نویسنده‌ی ناشناس پروتوکل رمزارز بیت کوین استفاده می‌شود. ساتوشی ناکاموتو یکی از برجسته ترین نام ها در تکنولوژی بلاک چین است.

کیف پول بلاک چین چیست: کیف پول بلاک چین یک کیف پول دیجیتال است که به کاربران اجازه می دهد تا رمزارزهای خود مانند بیت کوین یا اتر را مدیریت کنند.

رمزارز: رمزارز یک نوع پول دیجیتال یا مجازی است که از رمزنگاری استفاده می‌کند و جعل کردن آن به دلیل امنیت بالای آن بسیار مشکل است.