مردم به تازگی با ایده‌ی پول‌های دیجیتال به شکل رمزارزهایی همچون بیت کوین آشنا شده‌اند. با استفاده از این پول‌های دیجیتال، معاملات و تراکنش‌های مالی بر روی یک بستر داده‌ی امن به نام بلاک چین ثبت می‌شوند. در حال حاضر مفهوم جدیدی به نام توکن های بلاک چین در حال ظهور است که من به عنوان محقق در زمینه‌ی بلاک چین و مربی کلاس‌های مربوط به رمزارزها و توکن های بلاک چین در مورد آن تحقیقاتی انجام داده‌ام.

طی ۱۸ ماه گذشته، توسعه دهندگان دیجیتال توانسته‌اند با استفاده از فرآیندی به نام «پیشنهاد سکه اولیه» بیش از ۲۰ میلیارد دلار کسب درآمد کنند. بسیاری از این توسعه دهندگان از توکن استفاده می‌کنند. توکن‌های رمزگذاری شده نشان دهنده‌ دارایی‌های قابل برنامه ریزی یا اجازه‌های دسترسی هستند که توسط یک قرارداد مدیریت می‌‌شوند.

توکن‌ها تنها برای شخصی که کلید خصوصی آدرس آن‌ها را دارد قابل دسترسی هستند. به طور کلی، توکن های بلاک چین را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: توکن‌های «کاربردی» و توکن‌های «امنیتی».

توکن های کاربردی

توکن‌های کاربردی رمزارز‌هایی هستند که برای کاربرد‌های خاصی مانند خرید کالاها یا خدمات خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، اگر بخواهید اطلاعات خود را به طور آنلاین ذخیره کنید، متداول‌ترین روش این است که مشتری از یک سرویس میزبان مانند گوگل درایو، دراپ باکس یا خدمات اینترنتی آمازون استفاده کند. شما میزان مشخصی از فضای ذخیره‌سازی را بر روی سرور‌های این شرکت‌ها ذخیره می کنید و هزینه‌ی آن را به صورت دلار، یورو، ین یا ارز‌های دیگر می‌پردازید.

اما روش دیگری هم وجود دارد. به عنوان مثال، شبکه‌ فایل‌کوین می‌تواند فضا‌های ذخیره‌ی اطلاعات ابری مشابهی را بدون اختصاص دادن چندین ساختمان برای نگه‌داری دستگاه‌های بزرگ سرور ارائه دهد. در عوض، کاربران فایل‌کوین داده‌های خود را به صورت رمزنگاری شده در فضای خالی هارد درایو افراد معمولی نگه‌داری می‌کنند.

این سیستم با روش متفاوتی میزان فضای خالی مورد نیاز هر شخص را محاسبه می‌کند و در نتیجه به روش متفاوتی برای پرداخت پول به کسانی که فضای خالی هارد خود را در اختیار دیگران قرار داده‌اند، نیاز دارد. توکن کاربردی در این جا فایل‌کوین نام دارد.

زمانی که یک مشتری اطلاعات بیشتری ذخیره کند، شبکه این موضوع را از تعادل توکن های فایل کوین های او متوجه می‌شود و آن توکن‌ها را بر حسب این که هر شخص چه مقدار از فضای خود را در اختیار مشتریان قرار داده است، به ارائه‌دهندگان منتقل می‌کند. مشتریان می‌توانند با هر نوع ارزی که دوست دارند، توکن‌های بیشتری بخرند و ارائه‌دهندگان می‌توانند توکن‌های خود را با ارز دلخواه خود تعویض کنند، یا حتی آن‌ها را برای ذخیره‌ی اطلاعات خود نگه دارند.

توکن‌های فایل‌کوین علاوه بر اتوماتیک کردن استفاده از داده‌ها و پرداخت‌ها، مزیت دیگری نیز نسبت به ارز‌های متداول دیگر دارند: آن‌ها می‌توانند در واحد‌هایی بسیار خوردتر از پنی مورد استفاده قرار بگیرند، در نتیجه قیمت‌ها می توانند بسیار دقیق باشند.

هدف فایل‌کوین به وجود آوردن سیستم ذخیره اطلاعات ابری است که به اندازه‌ سیستم‌های تجاری قابل اعتماد و امن ولی غیرمتمرکز است. توکن‌های کاربردی ابزار‌هایی هستند که این روش را امکان‌پذیر می‌سازند.

توکن های امنیتی

یک توکن امنیتی که گاهی «امنیت توکن شده» یا «امنیت رمزی» هم نامیده می‌شود، چیزی فراتر از یک ارز است. توکن امنیتی نشان‌دهنده‌ی مالکیت یک دارایی در دنیای واقعی است. توکن های امنیتی مانند سهام و قراردادهای سنتی توسط سازمان امنیت و کمیته‌ی تبادل ارزی آمریکا کنترل می‌شوند.

قراردادهای امنیتی معمولی یا روی کاغذ یا به نحو امروزی‌تر از طریق پایگاه‌های داده‌ی متمرکز پیگیری می‌شوند. توکن های امنیتی از یک سیستم بلاک چین یا پایگاه داد‌ه‌ی غیرمتمرکز استفاده می‌کنند تا صاحبان این دارایی‌ها را تحت نظر داشته باشند.

استفاده از توکن های امنیتی بر مبنای بلاک چین تجارت را به حدی بالاتر از بانک‌های معمولی و ساعت‌های کاری بازار سهام می‌برد و می‌تواند انتقال پول را بسیار سریع‌تر به انجام برساند. به علاوه، یک بازار بر مبانی نرم‌افزار که اجازه استفاده از قراردادهای هوشمند را می‌دهد، قادر به انجام جنبه‌های مختلفی از قانون گذاری و گزارش نویسی به صورت کاملاً خودکار است.  

توکن های امنیتی دسترسی به چندین سرمایه گذاری را برای مشتریان ساده‌تر می‌کنند: تنها با یک اکانت E-trade می‌توانید مجموعه‌ای از سهام‌ها و قراردادها را تحت نظر داشته باشید، یک کیف پول دیجیتال بلاک چین می‌تواند همین کار را برای بازه‌ای از توکن های امنیتی متفاوت و برای دارای‌ها، قرض‌ها و حتی خرید ملک و املاک انجام دهد.

ارتباط با رمزارزها

بر خلاف بیت کوین و اتریوم، هیچ کدام از انواع توکن‌ها به بلاک چین خودش احتیاج ندارد. در عوض، توکن‌ها می‌توانند سیستم حسابداری مالکیتشان را برون سپاری کنند و خودشان را به دفترهای کل بلاک چین موجود متصل کنند. در نتیجه، تنها برای آن توکن یک دفتر کل زیرمجموعه ایجاد می‌شود؛ به عنوان مثال، دفتر کل شبکه‌ اتریوم. هر کاربری که توکن ثبت و بررسی شده توسط اتریوم را ارسال می‌کند، هزینه‌ی بسیار کمی را برای تایید تراکنش به شبکه‌ی اتریوم پرداخت می‌کند.

توکن های بلاک چین هنوز در مراحل اولیه توسعه‌ی خود قرار دارند. انتظار می‌رود که روش‌های خلاقانه‌ جدیدی برای استفاده از آن‌ها در سال های آینده ابداع شوند.