ارزهای دیجیتال، روش‌های پرداخت دنیای مدرن هستند. ظهور این ارزها موجب تغییر در کسب و کارها، شیوه‌های انتقال پول و به طور کلی دنیای مالی شده است. از آنجایی که برخی از دولت‌ها، ارزهای دیجیتال را به عنوان شیوه‌ای از پرداخت پذیرفته‌اند، داشتن اطلاعات کافی در مورد نوع برتر و نحوه عملکرد آن‌ها حائز اهمیت است.

ارزهای دیجیتال، ارزهایی هستند که به صورت دیجیتال و الکترونیکی در دسترس کاربران قرار می‌گیرند. این ارزها با نام‌های دیگری همچون پول دیجیتال، پول الکترونیکی یا ارز الکترونیکی نیز شناخته می‌شوند و ویژگی‌های مشابهی با ارزهای فیزیکی دارند؛ با این تفاوت که مالکیت و تراکنش آن‌ها تنها از طریق کامپیوترها یا کیف پول‌های الکترونیکی متصل به اینترنت صورت می‌پذیرد و به صورت آنی و بدون مرز بین افراد معامله می‌شوند.

در دنیای امروزی، ارزهای دیجیتال متنوعی در دسترس هستند که هر یک مزایا و معایب خود را دارند. در ادامه به معرفی ۱۰ مورد از ارزهای دیجیتال خواهیم پرداخت.

۱- اتریوم

اتریوم یک پلتفرم محاسباتی غیر متمرکز و مبتنی بر فناوری بلاکچین است که با هدف هوشمند سازی فرآیندها ایجاد شد. ماشین مجازی اتریوم (EVM) یک ماشین مجازی غیر متمرکز است که وظیفه‌ی تایید اعتبار تراکنش‌های همتا به همتای مبتنی بر ارز دیجیتال اتر را بر عهده دارد. شما می‌توانید با استفاده از این ارز دیجیتال در بستری امن با فردی ناشناس معامله کنید زیرا تمام اطلاعات معامله در قالب یک قرارداد هوشمند بر اساس فناوری بلاکچین حفظ می‌شوند.

۲ریپل

ریپل علاوه بر ارز دیجیتال یک شبکه و سیستم پرداخت نیز به شمار می‌رود. این شبکه، پرداخت‌های بین‌المللی آنی، مشخص و کم هزینه‌ای را ارائه می‌دهد. شبکه ریپل که با عنوان پروتکل ریپل یا پروتکل تراکنش ریپل (RTXP) نیز شناخته می‌شود، بر مبنای یک پروتکل اینترنتی متن باز غیر متمرکز و ارز دیجیتالی به نام XRP ایجاد شده است.

۳- لایت‌کوین

لایت‌کوین یک ارز دیجیتال همتا به همتا است که بر اساس مجوز MIT/X11 عرضه می‌شود. این ارز بر مبنای بیت‌کوین ایجاد شد و تقریباً مشابه با آن است. استخراج و معاملات این ارز دیجیتال بر اساس یک پروتکل متن باز انجام می‌گیرند.

۴- دش

ارز دیجیتال دش که با نام دارک‌کوین نیز شناخته می‌شود، یک فرم محرمانه از بیت‌کوین به شمار می‌رود. از آنجایی که معاملات مبتنی بر این ارز دیجیتال بر روی یک شبکه‌ی کدگذاری شده‌ی توزیع شده انجام می‌شوند، رهگیری و پیگیری تراکنش‌ها تقریباً غیر ممکن است. ارز دیجیتال دش قابلیت ذخیره هم در نرم‌افزار و هم در سخت‌افزار کیف پول را دارد. یکی از تفاوت‌های عمده‌ی دش با بیت‌کوین این است که تراکنش‌های مبتنی بر دش، سریع‌تر و کم هزینه‌تر هستند. علاوه بر این، ایجاد تراکنش‌های ناشناس با این ارز امکان‌پذیر است.

۵- پیرکوین

این ارز دیجیتال که با نام PPCoin نیز شناخته می‌شود، در سال ۲۰۱۲ توسط توسعه دهندگان نرم‌افزار به نام‌های اسکات نادال و سانی کینگ ایجاد شد. پیرکوین اولین ارز دیجیتالی بود که مفهوم اثبات کار و اثبات سهام را با هم ادغام کرد. ساز و کار این ارز دیجیتال به این صورت است که در ابتدا با استفاده از مفهوم اثبات کار، سکه‌ها استخراج می‌شوند و با گذشت زمان و پیچیده‌تر شدن محاسبات، الگوریتم اثبات سهام سکه‌ها را در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

۶- دوج‌کوین

دوج‌کوین یک ارز دیجیتال مبتنی بر پروتکل بیت‌کوین است که در سال ۲۰۱۳ با اعمال اصلاحاتی عرضه شد. این ارز دیجیتال از فناوری اسکریپت به عنوان یک طرح اثبات کار استفاده می‌کند و بلوک زمانی آن ۶۰ ثانیه است. هیچ‌گونه محدودیتی در تولید و عرضه‌ی دوج‌کوین وجود ندارد. این ارز دیجیتال با بسیاری از ارزهای دیجیتال با ارزش کمتر سروکار دارد و به همین دلیل، برای انجام تراکنش‌های کوچک بسیار مناسب است.

۷- پرایم‌کوین

پرایم‌کوین توسط سانی کینگ توسعه داده شد. طرح اثبات کار آن بر مبنای اعداد اول است و از این رو، تفاوت زیادی با سیستم رایج مورد استفاده توسط ارزهای دیجیتال بر مبنای چارچوب بیت‌کوین دارد. پرایم‌کوین از زنجیره بلوکی از اعداد اول به عنوان پروتکل رمزگذاری استفاده می‌کند و به همین دلیل، سهولت و امنیت بیشتری را در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

۸- ارز دیجیتال چین

ارز دیجیتال چین یک ارز دیجیتال مبتنی بر لایت‌کوین است که از تابع اسکریپت مبتنی بر گذرواژه استفاده می‌کند. در حال حاضر، این ارز دیجیتال در بلوک‌های ۶۰ ثانیه‌ای تولید می‌شود که هر بلوک شامل ۸۸ سکه است.

۹- ون

ون یا همان وی‌چین یک ارز دیجیتال جهانی است که با هدف تجارت بین اعضای Hub Culture طراحی شده است. این ارز دیجیتال در سال ۲۰۰۷ به منظور کاهش ریسک تورم عرضه شد. ارزش واقعی ون در بازارهای مالی توسط سبد کالا و قیمت ارزهای دیگر مشخص می‌شود.

۱۰- بیت‌کوین

بیت‌کوین، معروف‌ترین و پرکاربردترین ارز دیجیتال است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ توسط نهاد ناشناسی به نام ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد. از بیت‌کوین نیز همانند سایر ارزهای دیجیتال می‌توان برای خرید در محل و خرید الکترونیکی استفاده کرد. بیت‌کوین طراحی ساده‌ای دارد و بکارگیری آن نیازی به دانش فنی ندارد. این ارز دیجیتال از فناوری همتا به همتا به منظور تسهیل پرداخت‌های آنی و سریع استفاده می‌کند. به همین دلیل به محض نصب کیف پول بیت‌کوین بر گوشی موبایل یا کامپیوتر خود، اولین آدرس بیت‌کوین تولید می‌شود و شما می‌توانید از آن برای انجام تراکنش‌های مختلف استفاده کنید.

با گذشت زمان، معاملات مبتنی بر ارزهای دیجیتال جایگاه خود را در بازارهای مالی یافته‌اند. از آنجایی که این ارزهای دیجیتال پتانسیل گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف دارند، در آینده بیشتر مورد استفاده قرار خواهند گرفت.