با وجود واژگان پیچیده، دنیای رمز ارز‌ها در بهترین زمان می‌تواند ترسناک باشد. البته اوضاع در هفته‌ی گذشته هنگامی‌که جی پی مورگان (JPMorgan) عرضه کوین‌های خودش را اعلام کرد، پیچیده‌تر شد. بسیاری استدلال کردند که کوین‌های جی پی مورگان ارز دیجیتال است، اما قطعاً رمز‌ارز نیست.

با این تفکر، هارد فورک (hard fork) یک مبادی اولیه تفاوت رمز ارز‌‌ها، ارز‌های مجازی و دیجیتال را کنار هم قرارداد؛ سه اصطلاحی که به‌ طور مداوم با هم استفاده می‌شوند، اما قطعاً یکسان نیستند.

تعریف ارز‌های دیجیتال

ارز دیجیتال اصطلاح کلی مورد استفاده برای توصیف تمامی پول‌های الکترونیکی است که هم ارز‌ مجازی و هم رمز ارز را شامل می‌شود.

ارز دیجیتال می‌تواند کنترل‌نشده یا کنترل‌شده باشد، فقط به‌صورت الکترونیکی یا دیجیتالی در دسترس است و برخلاف صورتحساب دلار یا سکه نامحسوس است. به ارز‌های دیجیتال که فقط در کیف پول‌های الکترونیکی یا در شبکه های متصل طراحی‌شده قرار دارند و هزینه می‌شوند، معمولاً پول دیجیتال یا پول نقد سایبری نیز گفته می‌شود.عدم وجود واسطه به این معنی‌ است که معاملات معمولاً فوری‌اند و بدون هزینه یا کم‌ هزینه هستند.

اگر آنچه کارشناسان می‌گویند درست باشد، مثلاً کوین‌های مورگان به عنوان ارز دیجیتال دسته‌بندی می‌شود زیرا مانند زنجیره بلوکی عمل می‌کند، از آن آنلاین استفاده می‌شود و حیطه کاربرد آن انتقال وجه بین غول اقتصادی و مشتریانش است. 

در مورد ارز‌های مجازی چطور؟

ارز‌های مجازی نوعی ارز دیجیتال هستند که معمولاً توسط تولیدکنندگان آن کنترل می‌شوند و بین اعضای یک انجمن مجازی خاص مورد استفاده و پذیرش قرار می‌گیرند.

اینجا کمی گیج‌کننده است: تمام ارز‌های مجازی دیجیتال هستند (آنها فقط آنلاین وجود دارند)، اما تمام ارز‌های دیجیتال مجازی نیستند، زیرا آن‌ها در یک محیط مجازی خاص وجود دارند.

در اصل، ارز مجازی مثالی از ارزش پول صادر شده است، که صادرکنندگان خصوصی برای پرداخت معاملات همسان خود، ارز‌ها را مدیریت و کنترل می‌کنند. بعضی اوقات به عنوان بخشی از توکن‌ها معرفی می شوند و ممکن است بدون مناقصه قانونی مانند کوین یا اسکناس تنظیم نشوند.

برخلاف ارز فیات (پول بدون پشتوانه) ارز مجازی توسط بانک صادر نمی‌شود. این خلاف قاعده بودن به این معنی‌ است که ارز‌های مجازی مستعد نوسان قیمت هستند.

رمز ارزها مانند بیت‌کوین (Bitcoin)‌ و اتریوم (Ethereum) ارز‌های مجازی محسوب می‌شوند.

بنابراین رمز ارز چیست؟

واژه رمز در رمز ارز به این واقعیت اشاره دارد که بسیاری از الگوریتم‌های رمزگذاری و تکنیک‌های رمزنگاری برای تضمین امنیت شبکه استفاده می‌شوند. این سطح امنیتی جعل رمز ارز را سخت می‌کند.بسیاری از رمز ارزها به عنوان سیستم غیر متمرکز بر پایه زنجیره بلوکی بدون نیاز به شخص ثالث قابل اعتماد مانند بانک مرکزی یا شرکت کارت اعتباری عمل می‌کنند. در این مورد، انتقال همسان با استفاده از کلید عمومی و خصوصی تسهیل می‌شود.

بیت کوین بدون شک شناخته شده‌ترین و کاربردی‌ترین رمز ارز بر پایه‌ی زنجیره بلوکی است. همچنین بیت کوین باارزش‌ترین است و هم‌اکنون با قیمت ۳‍.۸۲۱ دلار برای هر کوین می‌باشد.همچنین بیت کوین محبوب‌ترین رمز ارز است و تنها رمز ارز محبوب نیست. گزینه‌های مختلف یا  ارز‌های جایگزین مانند Litecoins و Monero هستند. برخی بیت کوین را تقلید می‌کنند، در حالی که بقیه چند شاخه شده‌اند. برخی رمز ارز‌های ساده جدیدی هستند که از هم جدا شده‌ یا از یک مورد موجود استنتاج شده‌اند.

ارز‌های مجازی بخاطر ماهیت مجازی، منبع مرکزی ندارند. این مفهوم به این معنی است که اگر نسخه پشتیبان از منبع مجازی وجود نداشته باشد یا کاربر کلید امنیتی خود را در کامپیوتر اشتباهی بگذارد، با خرابی کامپیوتر از بین می‌رود.بر خلاف پول نقد که کاملاً ناشناس است، معاملات انجام شده با رمز ارزها می‌توانند بدون اینکه در ابتدا از هویت شرکت کنندگان آگاهی داشته باشند، در صفحه اصلی ردیابی شوند.

البته قابل ذکر است که برخی از رمز ارز‌ها امنیت کمتری نسبت به بقیه دارند. مثلاً ردیابی زِد‌کَش (ZCash) ، دَش (Dash) و مونرو (Monero) نسبت به بیت کوین سخت‌تر است. از طرف دیگر، رمز ارز‌ها تمایل به ارتباط با نوسانات قیمت دارند چون ارزش آن‌ها منحصراً براساس عرضه و تقاضا استوار است.

خلاصه‌ بحث

به‌طور خلاصه، ارز دیجیتال اصطلاحاً شاخه‌ای‌ است که تنها برای پول‌هایی که در فضای دیجیتال وجود دارند، استفاده می‌شود. ارز مجازی و رمز ارز‌ها، چون به‌صورت آنلاین وجود دارند ارز دیجیتال هستند (معاملات در این حیطه فوری و کم هزینه یا بدون هزینه هستند و ارزش آن‌ها فقط بر اساس عرضه و تقاضا است و اینکه ارز‌های مجازی توسط بانک صادر نمی‌شوند بنابراین با نوسانات قیمت ارتباط دارند).

ارز‌های مجازی نوعی پول مجازی هستند که در دنیای مجازی (کیف‌پول مجازی یا شبکه‌های طراحی‌شده) در دسترس هستند (به انجمن‌های انحصاری مجازی که توسط توسعه‌دهندگان ایجاد شده‌اند فکر کنید).

رمز ارز‌ها چون به‌صورت آنلاین وجود دارند ارز مجازی هستند، اما همچنین آن‌ها ارز مجازی‌‌ای هستند که با الگوریتم رمز نگاری و یا تکنیک‌های رمزنگاری ایجاد شده‌اند (محبوب‌ترین رمز ارز بیت کوین است).

پس در حالی که ما اغلب ممکن است اصطلاحات ارز دیجیتالی ، ارز مجازی و رمز ارز را با‌هم اشتباه بگیریم، درک تفاوت های ظریف بین این سه ارز مهم است (تمام ارز‌های مجازی دیجیتال هستند زیرا آنها فقط آنلاین وجود دارند، اما تمام ارز‌های دیجیتال، مجازی نیستند). آنها را عاقلانه استفاده کنید!