تیم تحقیق و توسعه تایمز، به تازگی آزمایشی در سطح داده های عکس های خبری منتشر کرده است تا از اینکه از آن عکس ها برای پیشبرد حقیقت استفاده می شود، اطمینان حاصل شود.

تایمز اینسایدر به ما توضیح می دهد که ما چه کسی هستیم، چه کار می کنیم، و بینش هایی از پشت صحنه دنیای ژورنالیسم ارائه می دهد.

وقتی یک عکس خبری سفر خود را از یک دوربین به سمت انتشار طی می کند، از فیلتر بسیاری از دستگاه ها، فناوری ها و افراد عبور می کند. هر مرحله از این سفر برای اطمینان از صحت و سقم شخص یا واقعه ای که در عکس به تصویر کشیده شده، طراحی شده است. با این وجود ، وقتی عکس به اینترنت راه پیدا کرد، در عرض چند دقیقه ممکن است به هر جایی منتهی شود – گاهی اوقات بدون زمینه اصلی آن یا با اطلاعاتی عمداً گمراه کننده.

تیم تحقیق و توسعه در نیویورک تایمز در حال بررسی چندین راه حل مختلف برای رسیدگی به مسئله اطلاعات نادرست آنلاین است. یکی از این اکتشافات با فناوری بلاکچین تجربه شد.

بلاکچین، یک فناوری پایگاه داده است که به چندین سازمان امکان خواندن و نوشتن از یک پایگاه داده مشترک را می دهد. بلاکچین، این تغییرات را در یک سوابق فعالیت، که به عبارتی به عنوان یک “دفتر کل” شناخته می شود، ردیابی می کند.

 

تیم تحقیق و توسعه در نیویورک تایمز یک نمونه اولیه ساخته است که از بلاکچین استفاده می کند تا فراداده عکس خبری یا اطلاعاتی را که در پرونده های تصویری وجود دارد، در یک خبرمایه شبیه سازی شده رسانه های اجتماعی قرار دهد. آنها می خواستند ببینند که آیا اطلاعات زمینه ای قابل مشاهده، مانند نام عکاس و مکان نشان داده شده در عکس، به مخاطبان کمک می کند تا اعتبار عکس های خبری را در خبرخوان های اجتماعی خود بهتر تشخیص دهند؟

آنها می خواستند ببینند آیا امکان ثبت همه آنچه برای یک عکس اتفاق می افتد، از ضبط تا انتشار، به صورت فراداده عکس و نمایش آن اطلاعات در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی وجود دارد یا خیر.

برای نمونه اولیه، آنها یک شبکه خصوصی از سازمان های خبری نظری و یک بستر رسانه ای اجتماعی شبیه سازی شده ایجاد کردند که مالکیت یک پایگاه داده و یک دفتر مشترک را به اشتراک می گذارد. سازمان های خبری بخشی از شبکه می توانند تغییراتی در فراداده عکس در پایگاه داده ایجاد کنند. دفتر به آنها اطمینان داد که سابقه شفافی از زمان و نویسنده تغییرات وجود دارد.

اگر آنها بتوانند چشم انداز خود از این فناوری را در دنیای واقعی با موفقیت پیاده کنند، ممکن است به یک کاربر شبکه اجتماعی اجازه دهد به سرعت بررسی کند که آیا یک عکس ویروسی از مشاجره بین پلیس و معترضان واقعاً در آن زمان و مکان اتفاق افتاده است که یک حساب ناشناخته در فیس بوک ادعا می کند که این کار را انجام داده است؟ یا این عکس ۵ سال پیش و در موضوع متفاوتی گرفته شده است؟

آنها روی یک سناریوی ساده متمرکز شدند که در آن یک سازمان خبری از اطلاعات منبع عکس آگاه و مسئول انتشار عکس در یک مقاله بود. بنابراین یک شبکه بلاکچین ایجاد کردند که شامل سه سازمان عضو، یا “گره” ها بود: دو سازمان خبری نظری (روزنامه محلی و اخبار ملی) و یک سازمان رسانه اجتماعی (پلتفرم رسانه های اجتماعی).

با استفاده از این گره ها ، دو سازمان خبری مختلف می توانند عکس ها را اجرا کرده و فراداده مربوط به آنها را به روز کنند. سازمان های خبری می توانند همان عکس را در مقالات مختلف منتشر کنند. و بستر رسانه های اجتماعی می توانند به تمام تاریخچه عکس و اطلاعات انتشار دسترسی داشته باشند.

برای نمونه اولیه، انها این کار را خیلی ساده انجام دادند: فقط یک سازمان دیگر نیاز به تأیید کاربردها داشت و هر استفاده به طور خودکار تأیید شد. به عنوان مثال، هر وقت روزنامه محلی می خواهد عکس جدیدی به پایگاه داده در بلاکچین اضافه کند، باید مجوز اخبار ملی را دریافت کند. اما نشنال نیوز به طور خودکار تبادل را تأیید کرد بدون اینکه حقیقت یا صحت را بررسی کند.

پس از انجام ۳۴ مصاحبه تحقیق کاربر با افرادی با دیدگاه های سیاسی مختلف، لیستی از اطلاعات زمینه ای یافتند که افراد مورد مصاحبه، بیشترین کاربرد را در مورد یک عکس پیدا کرد، از جمله اینکه چه کسی آن را گرفته و کجا گرفته شده است. این تمرین به آنها کمک کرد تا یک مدل داده را برای ذخیره فراداده در پایگاه داده بلاکچین خود در قالب ضبط عکس ایجاد کنند.

از طریق مصاحبه های تحقیقاتی کاربر ، لیستی از اطلاعات زمینه ای ایجاد کردیم که افراد مصاحبه های ما بیشترین کاربرد را در مورد عکس داشتند. سپس ما این اطلاعات را به قسمتهای فراداده عکس IPTC ترسیم کردیم.  “نیویورک تایمز”

افرادی که با آنها مصاحبه شد ، اظهار داشتند که مایلند علاوه بر اطلاع در مورد ریشه های یک عکس، تاریخ انتشار یک عکس را نیز بفهمند، مانند اینکه عکس در کجا منتشر شده و برای آن چه شرحی نوشته شده است.

از آنجا که سرویس های خبری، مانند آسوشیتدپرس یا رویترز، اغلب با چندین سازمان خبری کار می کنند، ممکن است یک عکس واحد در بسیاری از مقاله های مختلف منتشر شود. با این حساب، تیم تحقیق و توسعه در نیویورک تایمز یک رکورد انتشار جداگانه در مدل داده خود ایجاد کرد، که به آنها امکان می دهد اطلاعات انتشار در اطراف عکس را ردیابی کنند.

هنگام آزمایش نمونه اولیه ما با کاربران ، متوجه شدند که به طور موثری به آنها کمک می کند تا آگاهانه درباره عکس ها در یک فید شبکه های اجتماعی قضاوت کنند. اما تحقیقات و اکتشافات بیشتری باید انجام شود.

برای اینکه یک راه حل بلاکچین به واقعیت تبدیل شود ، سازمان های خبری با منابع مالی و فنی مختلف باید بتوانند در آن شرکت کنند. یافتن راه هایی برای کاهش موانع ورود، مؤلفه اساسی هر اکتشاف در آینده است.

آنها می گویند، این آزمایش چیزهای زیادی در مورد قدرت اطلاعات معتبر و متنی در فیدهای رسانه های اجتماعی به ما آموخت، اما تا تحقق کامل چنین چیزی، راه درازی در پیش است. با این وجود، یک فرصت بزرگ برای استفاده از بلاکچین برای کمک به مبارزه با اطلاعات غلط در عکس های خبری وجود دارد؛ که مانند هر شبکه دیگر، قدرت آن، به میزان مشارکت افراد در آن بستگی دارد.