معامله فعال، عمل خرید و فروش اوراق بهادار بر اساس حرکت‌های کوتاه مدت برای سودآوری از حرکت‌های بازار بر روی نمودار قیمت است. ذهنیت مرتبط با یک استراتژی معاملاتی فعال از استراتژی خرید و نگهداری بلند مدت که در بین سرمایه‌گذاران شاخص یا منفعل دیده می‌شود، متفاوت است. معامله‌گران فعال بر این باورند که حرکت‌های کوتاه مدت و پیگیری ترند بازار موجب سودآوری می‌شوند.

روش‌های مختلفی برای انجام یک استراتژی معاملاتی فعال مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر یک دارای محیط‌های بازار مناسب و ریسک‌های ذاتی نهفته در استراتژی هستند. در ادامه، چهار مورد از مرسوم‌ترین استراتژی‌های معاملاتی فعال را شرح داده و هزینه‌های داخلی هر یک را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

نکات کلیدی:

  • معامله فعال، استراتژی است که شامل رویارویی با بازار از طریق شناسایی و زمان‌بندی معاملات سودآور، اغلب برای دوره‌های کوتاه مدت می‌باشد.
  • در معاملات فعال، چندین استراتژی کلی وجود دارند که می‌توانند بکار گرفته شوند.
  • معامله روزانه، معامله پوزیشن، معامله سوئینگ یا نوسانی و معامله اسکالپینگ چهار مورد از رایج‌ترین استراتژی معاملاتی فعال هستند.

۱- معامله روزانه

شاید معامله روزانه شناخته‌شده‌ترین سبک استراتژی معاملاتی فعال باشد. این سبک از معامله اغلب به عنوان نام مستعار خود معامله فعال در نظر گرفته می‌شود. معامله روزانه همانطور که از نامش پیداست، روش خرید و فروش اوراق بهادار در طی یک روز است.

تمام پوزیشن‌ها در همان روزی که باز می‌شوند، بسته می‌شوند و هیچ پوزیشنی در طی شب باز نمی‌ماند. به طور سنتی، معامله روزانه توسط معامله‌گران حرفه‌ای مانند متخصصان یا بازارسازها انجام می‌شود. با این وجود، تجارت الکترونیک پنجره‌ای از این رویه را برای معامله‌گران تازه کار گشوده است.

۲- معامله پوزیشن

در واقع، برخی معامله پوزیشن را به عنوان یک استراتژی خرید و نگهداری و نه به عنوان یک معامله فعال در نظر می‌گیرند. با این وجود، در صورتی که معامله پوزیشن توسط یک معامله‌گر حرفه‌ای انجام شود، می‌تواند نوعی معامله فعال باشد. معامله پوزیشن از نمودارهای بلند مدت- روزانه تا ماهانه- در ترکیب با روش‌های دیگر به منظور تعیین ترند جهت فعلی بازار استفاده می‌کند. این نوع از معامله بسته به ترند بازار می‌تواند از چند روز تا چند هفته و حتی طولانی‌تر به طول انجامد.

معامله‌گران ترند برای تعیین روند اوراق بهادار در بازار به دنبال اوج‌های بالا یا پایین پیاپی هستند. با موج‌سواری، معامله‌گران ترند قصد دارند از حرکت‌های صعودی و نزولی بازار نهایت بهره را ببرند. معامله‌گران ترند به دنبال تعیین جهت بازار هستند اما سعی ندارند سطوح قیمت را پیش‌بینی نمایند.

به طور معمول، معامله‌گران ترند به دنبال تثبیت روند آن را دنبال می‌کنند و وقتی ترند شکسته می‌شود، آن‌ها معمولا پوزیشن را ترک می‌کنند. این بدان معنی است که در دوره‌های نوسان زیاد بازار، تریدینگ دشوارتر است و به طور کلی پوزیشن‌ها کاهش می‌یابند.

۳- معامله سوئینگ یا نوسانی

وقتی یک ترند شکسته می‌شود، معامله‌گران سوئینگ وارد عمل می‌شوند. در پایان یک ترند، معمولا نوسان قیمت رخ می‌دهد زیرا ترند جدید در تلاش برای تثبیت خود است. معامله‌گران سوئینگ با شروع نوسان در بازار، خرید و فروش را شروع می‌کنند. معاملات سوئینگ به طور معمول برای بیشتر از یک روز نگهداری می‌شوند اما این زمان کوتاه‌تر از تریدینگ ترند است. معامله‌گران سوئینگ اغلب مجموعه‌ای از قوانین معاملاتی را بر مبنای تحلیل تکنیکال یا فاندمنتال ایجاد می‌کنند.

این قوانین یا الگوریتم‌های معاملاتی به منظور شناسایی زمان خرید و فروش یک اوراق بهادار طراحی شده‌اند. اگرچه الگوریتم معامله سوئینگ لزوما نباید دقیق باشد یا اوج و دره‌ی حرکت قیمت را پیش‌بینی نماید اما به بازاری نیاز دارد که در یک جهت حرکت می‌کند. محدوده رنج یا بازار سایدویز برای معامله‌گران سوئینگ یک ریسک به شمار می‌آید.

۴- معامله اسکالپینگ

 معامله اسکالپینگ یکی از سریع‌ترین استراتژی معاملاتی فعال مورد استفاده توسط معامله‌گران فعال است. این استراتژی شامل بهره‌گیری از شکاف‌های قیمتی مختلف ناشی از اسپرد پیشنهاد خرید و درخواست فروش است. این استراتژی معمولا با ایجاد یک اسپرد یا خرید به قیمت پیشنهادی و فروش با قیمت درخواست انجام می‌شود تا اختلاف بین دو نقطه‌ی قیمت به صورت سود در اختیار معامله‌گر قرار گیرد. اسکالپرها سعی می‌کنند تا پوزیشن‌ها را برای یک بازه زمانی کوتاه مدت نگهداری کنند و در نتیجه ریسک مرتبط با این استراتژی را کاهش دهند.

علاوه بر این، اسکالپر از حرکت‌های بزرگ یا معامله با حجم زیاد بهره‌برداری نمی‌کند. در عوض، آن‌ها از حرکت‌های کوچک پی در پی و معامله با حجم کم سود کسب می‌کنند. از آنجایی که سطح سود در هر معامله اندک است، اسکالپرها به دنبال بازارهایی با نقدینگی بیشتر برای افزایش تعداد دفعات معاملات هستند.

برخلاف معامله‌گران سوئینگ، اسکالپرها بازار آرام و ساکت را دوست دارند که مستعد حرکت‌های ناگهانی قیمت نیستند. از این رو، معامله‌گران می‌توانند اسپرد را به طور پی در پی در قیمت‌های پیشنهاد خرید/درخواست فروش یکسانی ایجاد کنند.

هزینه‌های موجود در استراتژی معاملاتی فعال

دلیلی وجود دارد که استراتژی معاملاتی فعال تنها توسط معامله‌گران حرفه‌ای انجام می‌شده است. داشتن یک کارگزار داخلی نه تنها هزینه‌های مرتبط با معاملات با دفعات زیاد (HFT) را کاهش می‌دهد بلکه اجرای بهتر معامله را نیز تضمین می‌کند.

کمیسیون‌های پایین‌تر و اجرای بهتر دو مولفه‌ای هستند که پتانسیل سودآوری استراتژی‌ها را بهبود می‌بخشند. به منظور پیاده‌سازی موفقیت‌آمیز استراتژی معاملاتی فعال، خرید سخت‌افزار و نرم‌افزار مورد نیاز است. علاوه بر داده‌های بازار در زمان واقعی، این هزینه‌ها تا حدودی معاملات فعال را برای معامله‌گران خصوصی پر هزینه می‌کند، اگرچه دست‌یافتنی است.

به همین دلیل است که استراتژی‌های منفعل و شاخص‌گذاری شده که موضع خرید و نگهداری را پیش رو می‌گیرند، هزینه‌های معاملاتی و نیز رویدادهای مالیاتی پایین‌تری را در هنگام فروش یک پوزیشن سودآور ارائه می‌دهند. با این وجود، استراتژی‌های منفعل نمی‌توانند بازار را شکست دهند زیرا شاخص بازار با محدوده وسیع را در اختیار دارند. معامله‌گران فعال به دنبال «آلفا» هستند به این امید که سود حاصل از معاملات بیشتر از هزینه‌ها باشد و یک استراتژی بلند مدت موفق را ایجاد نماید.

کلام آخر …

معامله‌گران فعال می‌توانند یک یا چند مورد از استراتژی‌های مذکور را بکار گیرند. با این وجود، پیش از تصمیم‌گیری در مورد بکارگیری این استراتژی‌ها، ریسک‌ها و هزینه‌های مرتبط با هر یک از آن‌ها باید بررسی و در نظر گرفته شوند.